Γιατί δε χολοσκάνε οι Τούρκοι με την Κύπρο


Ε Ι Ν Α Ι ΠΑΡΑ πολύ εύκολη η δουλειά των Τούρκων ιθυνόντων που έχουν την ευθύνη για τον σχεδιασμό της εκάστοτε τακτικής στο Κυπριακό. Ώστε να υπηρετούν υπομονετικά κι επίμονα την απαρασάλευτη επεκτατική τους στρατηγική. Πανεύκολη. 

Με τον Λάζαρο Μαύρο

Διότι γνωρίζουν: Μελετούν στον ε/κ Τύπο, ακροάζονται στα ΜΜΕ, ζυγίζουν στις δηλώσεις των ηγεσιών των κομμάτων, το ευχάριστο για την Τουρκία γεγονός ότι:

Κ Α Θ Ε ΑΠΑΙΤΗΣΗ της Τουρκίας για τον «εκσυγχρονισμό» των «Εγγυήσεων» και τα χρονοδιαγράμματα των στρατευμάτων της στην Κύπρο θα βρει, τελικά, τους σθεναρούς… Έλληνες υποστηρικτές της! Οίτινες εκδαπανούν το άπαν των δυνάμεών των κι ολόκληρη τη φαιά τους ουσία, όχι εναντίον της, αλλ’ εναντίον όσων Ελλήνων επιμένουν ν’ αντιστέκονται απορρίπτοντας τις απαιτήσεις της…

Τ Ρ Ι Β Ο Υ Ν ΜΕ χαρά τα χέρια τους οι Τούρκοι ιθύνοντες: Πόσοι πολλοί εκ των υποστηρικτών των Αναστασιάδη - ΔηΣυ & ΑΚΕΛ ήδη συστρατεύτηκαν τώρα ξεσπαθώνοντας εναντίον τής - υποτίθεται συμφωνημένης με τον Αναστασιάδη - επιμονής του υπ.Εξ. της Ελλάδος κ. Ν. Κοτζιά για (α) κατάργηση των «Εγγυήσεων» και (β) απόσυρση πάντων των τουρκικών στρατευμάτων από την Κύπρο, ως προϋπόθεση της «λύσης»!

Ε Τ Σ Ι ΗΤΑΝ ανέκαθεν μετά την εθνική καταστροφή του 1974: Όποια απαίτηση πρόβαλαν οι Τούρκοι, όσο εξωφρενική κι αν φαινόταν αρχικά σ’ όλους τους Έλληνες, βρίσκονταν, συν τω χρόνω, οι πρόθυμοι μεταξύ των Ελλήνων για να τις αποδέχονται και να ξεσπαθώνουν εναντίον όσων επέμεναν να τις απορρίπτουν: Η διαχρονική ιστορία αποδοχής της Δ.Δ.Ο. Η ιστορία αποδοχής της «Πολιτικής Ισότητας των Δύο Κοινοτήτων». Αποδοχής της καθεστωτικής ισοτιμίας Δύο Συνιστώντων Κρατών (πολιτειών). Αποδοχής της παραμονής Εποίκων. Αποδοχής της Τουρκικής Εκ Περιτροπής Προεδρίας. Πάντα το ίδιο ακριβώς… μοτίβο!

Γ Ι Α Τ Ι ΝΑ χολοσκούν, λοιπόν, οι Τούρκοι ιθύνοντες; Απλώς παραμένουν αμετακίνητοι. Κι αναμένουν από το «Μέτωπο των Ενδοτικών» Ελλήνων, πρωτίστως από τις ανέκαθεν συνοδοιπορούσες επ’ αυτού ηγεσίες των ΑΚΕΛ-ΔηΣυ, να κάνουν σιγά-σιγά όλη τη δουλειά. Και μάλιστα αμισθί…

Α Υ Τ Ο Σ ΗΤΑΝ ανέκαθεν ο λόγος που η Τουρκία δεν βιαζόταν για «λύση». Και δεν χρειάστηκε ποτέ να άρει την αδιαλλαξία της. Επειδή ήξερε και ξέρει ότι χρειάζονται κάποιο χρόνο οι «αμισθί», για την αποδοχή και των όρων και των απαιτήσεών της. Και, συνεπώς, κάθε επόμενη φορά, οι όροι της συνθηκολόγησης - υποταγής θα είναι ευνοϊκότεροι και συμφερότεροι για την Τουρκία…

Τ Ο Σ Ο ΑΠΛΑ: Όπως το γράφαμε, πολύ νεαρότεροι, και στην αρθρογραφία μας, τέλη της δεκαετίας του ’80, απευθυνόμενοι στους συνοδοιπορούντες και τότε, αείμνηστους πλέον, Γλαύκο Κληρίδη ΔηΣυ και Ανδρέα Ζιαρτίδη ΑΚΕΛ. Όπερ και αποδεικνύεται, διαρκώς κι εμπράκτως, τρεις ήδη δεκαετίες…

ΕΡΩΤΗΣΗ
Όταν το «επίτευγμά» του υπήρξε η συνέχιση της διχοτόμησης επί τέσσερα επί πλέον χρόνια (παρά τρεις μήνες) τής μέχρι τώρα προεδρίας Αναστασιάδη (Φεβρ. 2013 - Νοεμ. 2016) κι ο ίδιος αγριεύει δηλώνοντας ότι δεν έχει κι ούτε θέλει «Plan B», η δε «λύση» που διαπραγματεύεται, από 11η Φεβρ. 2014, είναι η παράδοση (I surrender) της Κρατικής Υπόστασης στην Ισότιμη Τουρκική Συγκυριαρχία, γιατί άραγε η Τουρκία, ο Ακιντζί κι ο Έιντε, να μεταβάλουν στάση;

Μοιράσου στο Google Plus
Αν βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον, κάντε κλικ εδώ

Για γρήγορη και άμεση ενημέρωση ακολουθείστε μας στο Twitter και στο Google+.

loading...