Αλέξης Τραμπ εναντίον...Κυριάκου Κλίντον

Πρόσφατα ένας πολιτικός αναλυτής, μας διαφεύγει το όνομά του, προσπάθησε να κάνει έναν παραλληλισμό της πολιτικής κατάστασης στην Ελλάδα με αυτά που έγιναν στις ΗΠΑ.

Συνέκρινε το πολιτικό σκηνικό των δύο χωρών κι έβγαλε το συμπέρασμα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ στις επόμενες εκλογές μπορεί να κερδίσει, παρά το γεγονός ότι οι δημοσκοπήσεις τον δείχνουν να καταρρέει και τη ΝΔ να προηγείται 5 ή 10 μονάδες. Ο λόγος, σύμφωνα με την ανάλυση είναι το μεγάλο ποσοστό των αναποφάσιστων, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Αμερική. Στη δεύτερη μάλιστα έπαιξε μεγάλο ρόλο στην εκλογή Τραμπ, όπως και το γεγονός ότι μίκρυνε ο αριθμός των ψηφοφόρων οι οποίοι άλλαξαν τις προτιμήσεις τους. Δηλαδή μπροστά στην κάλπη λίγοι ήταν εκείνοι που επέλεξαν τον έναν ή τον άλλον υποψήφιο αλλάζοντας τη γνώμη τους σε σχέση με ό,τι είχαν ψηφίσει στο παρελθόν, Δημοκρατικούς ή Ρεπουμπλικάνους.

Μια τεράστια δεξαμενή ψηφοφόρων κυρίως στις πολιτείες – κλειδιά ήταν αναποφάσιστοι και μετακινήθηκαν κατά ένα μεγάλο ποσοστό προς τον Ντ. Τραμπ για συγκεκριμένους λόγους που θα αναλυθούν πιο κάτω.

Στην Ελλάδα ένα μεγάλο ποσοστό, ίσως και πάνω από 10% δεν ξέρει τι θα ψηφίσει και περιμένει να αποφασίσει στην τελική ευθεία. Αυτό αμέσως κάνει τον ΣΥΡΙΖΑ να ελπίζει ότι μπορεί να γυρίσει το παιχνίδι, την ίδια στιγμή που η «σίγουρη» ΝΔ θα έπρεπε να προβληματίζεται και να αλλάζει την στρατηγική της.

Αυτό που θα μετρήσει μέχρι τις εκλογές είναι η εναλλακτική λύση που προσφέρει η αξιωματική αντιπολίτευση. Γιατί δεν έχει «ρεύμα» η ΝΔ; Γιατί με απλά λόγια δεν κινητοποιεί ένα μεγάλο μέρος του κόσμου όταν η χώρα έχει διαλυθεί με ευθύνη της κυβέρνησης;

Άλλωστε, αν δει κανείς τα στοιχεία π.χ. για το 2015 θα διαπιστώσει ότι επί ΣΥΡΙΖΑ η φτώχεια αυξήθηκε, υγεία και παιδεία είναι διαλυμένες, ο κόσμος αισθάνεται προδομένος ενώ στα social media φαίνεται η λαϊκή οργή κατά του Τσίπρα. Δεν φαίνεται όμως μια «αγάπη» προς τον Μητσοτάκη και τη ΝΔ. Δε φαίνεται μια στροφή σε διαφορετικά από αυτά της κυβέρνησης μονοπάτια και σ’ αυτό σίγουρα την ευθύνη την έχει η ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας.

Όποτε κι αν γίνουν εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ θα παίξει το χαρτί του αντισυστημικού, το οποίο περιέργως περνάει ακόμη. Θα αναδείξει το γεγονός ότι πολεμά τη διαπλοκή αλλά αυτή νικάει, όμως τουλάχιστον ο Τσίπρας και οι υπουργοί του είναι παλικάρια.

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα επιχειρήσει να πάρει την αναποφάσιστη ψήφο που θέλει το αντισυστημικό και το οποίο δεν μπορεί να το βρει σε άλλα κόμματα. Άλλωστε, ο διπολισμός που δημιουργείται και η πόλωση που θα προκύψει όσο πλησιάζουμε στις εκλογές θα κατευθύνει την ψήφο των πολιτών στα δύο μεγάλα κόμματα. Είτε ΣΥΡΙΖΑ θα ψηφίσουν είτε ΝΔ. Αν ρωτήσει λοιπόν κανείς σήμερα «ποιος είναι ο ΣΥΡΙΖΑ και ποια η ΝΔ; Με ποιον τον παραλληλίζει ο κόσμος σε ότι αφορά τις ΗΠΑ»; Η απάντηση είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Τσίπρας είναι οι… Τραμπ λόγω του αντισυστημικού χαρακτήρα που ακόμη και σήμερα πουλάει το Μαξίμου. Αντίθετα, η ΝΔ και ο Κυριάκος είναι του συστήματος, του κατεστημένου, επομένως το μυαλό των Ελλήνων πάει αμέσως στο πρόσωπο της Χίλαρι Κλίντον. Και δυστυχώς οι αναποφάσιστοι θα επηρεαστούν τα μάλα από όλα αυτά. Ακόμη κι αν είναι εξοργισμένοι με την κυβέρνηση (ακόμη κι αν δε χώνευαν τον Τραμπ) την ψηφίζουν γιατί έχει το προφίλ του αντισυστημικού.

Στην αντίπερα όχθη, ακόμη κι αν θέλουν να ψηφίσουν τη ΝΔ (και τη Χίλαρι ήθελαν αλλά την έβλεπαν ως βασική εκπρόσωπο του κατεστημένου) δεν θα το κάνουν οι αναποφάσιστοι επειδή εκτιμούν ότι ο Κυριάκος αλλά και το κόμμα γενικότερα δεν έχει αλλάξει, είναι το ίδιο συστημικό.

Έτσι, δεν αποκλείεται να διαψεύσει ο Τσίπρας τις δημοσκοπήσεις ακριβώς γιατί υπάρχει η σιωπηλή ψήφος που ακόμη δεν έχει εκφραστεί, όπως έγινε στις ΗΠΑ, στο Brexit, πιθανότατα στο «όχι» στην Ελλάδα.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η ομάδα του κάνουν ένα τραγικό και επαναλαμβανόμενο λάθος. Έχουν επιλέξει να αποϊδεολογικοποιήσουν τη Νέα Δημοκρατία. Να της αφαιρέσουν την ταυτότητά της ως ένα κεντροδεξιό κόμμα που όμως έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Η ΝΔ στην πλειοψηφία του κόσμου έχει μια θολή τακτική. Οι πολίτες δεν καταλαβαίνουν σε πολλά θέματα ποια είναι η θέση της Πειραιώς. Όταν μάλιστα κάποιο στέλεχος από το «πολιτικώς ορθόν» που έχει επιλέξει η ηγεσία, τότε πέφτουν να τον φάνε, καλή ώρα όπως ο Άδωνις Γεωργιάδης. Έτσι ο κόσμος δεν καταλαβαίνει ποια είναι η θέση της ΝΔ π.χ. για τους μετανάστες, για το τέμενος, για την Εκκλησία, για τα ελληνοτουρκικά, για τη λύση στο Κυπριακό, αλλά και για το πώς θα πορευτεί ως κυβέρνηση στην οικονομία.

Η χθεσινή δημιουργία της σκιώδους κυβέρνησης (ελπίζουμε καμιά σχέση με το θέατρο σκιών) είναι αυτό ακριβώς που γράφουμε παραπάνω. Μια «κυβέρνηση» αποϊδεολογικοποιημένη, με πρόσωπα που χαρακτηρίζονται «κατεστημένα», χωρίς τόλμη και χωρίς να υπάρχει κάποια έκπληξη. Και δυστυχώς, όταν θα έρθει η ώρα το παραμύθι του αντισυστημικού που συγκρούεται με το κατεστημένο θα κερδίσει. Γι’ αυτό ο Τσίπρας μπορεί να είναι ο… Τραμπ της Ελλάδας και ο Κυριάκος η… Χίλαρι, παρά τις διαφορετικές ιδεολογικές κατευθύνσεις.

Μακάρι να βγούμε ψεύτες.

antinews.gr
Μοιράσου στο Google Plus
Αν βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον, κάντε κλικ εδώ

Για γρήγορη και άμεση ενημέρωση ακολουθείστε μας στο Twitter και στο Google+.

loading...