Είκοσι προτάσεις κοινής λογικής για να βγούμε από το αδιέξοδο

ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΟΒΕΡΔΟΣ

Πολλοί φίλοι με ρωτούν "ωραία τα γράφεις όταν επικρίνεις την κυβέρνηση αλλά εσύ τι προτείνεις"; Τους απαντώ: Μολονότι εγώ δεν είμαι αυτή την στιγμή πολιτικός για να προτείνω συγκεκριμένα μέτρα και πολιτικές αλλά ένας αρθρογράφος και σχολιαστής, ιδού ποιες είναι οι βασικές μου απόψεις:

1. Διαμόρφωση σταθερού, δικαίου, αποτελεσματικού φορολογικού πλαισίου που είναι η βάση για την προσέλκυση επενδύσεων και τη δημιουργία πλούτου. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει άμεσα να θεσμοθετηθεί ότι οι φόροι από εδώ και πέρα δεν πρόκειται να αλλάζουν μήνα με το μήνα αλλά θα παραμείνουν στα επίπεδα, που θα αποφασίσουμε για μια δεκαετία τουλάχιστον. Ταυτόχρονα θα πρέπει να εισαγάγουμε χαμηλό, ενιαίο συντελεστή φόρου, που δεν θα πρέπει να υπερβαίνει το 15%

Επίσης θα πρέπει να νομοθετήσουμε την σταδιακή κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, που είναι ένας άδικος (προσωπικά τον έχω χαρακτηρίσει κομμουνιστικό) φόρος, αφού στρέφεται κατά της ατομικής ιδιοκτησίας και δεν φορολογεί το εισόδημα, που προκύπτει από την εκμετάλλευση του ακινήτου. Αντιθέτως, σε βάθος χρόνου οδηγεί στην έμμεση δήμευση της ιδιοκτησίας

2. Καθιέρωση ευρύτατου κοινωνικού διαλόγου για την εκπόνηση σχεδίου ανάπτυξης κι αναγέννησης της οικονομίας. Η Ελλάδα ακόμα και τώρα μετά 7 περίπου χρόνια, που ξέσπασε η μεγάλη ύφεση, δεν έχει εκπονήσει ένα Εθνικό Σχέδιο Ανασυγκρότησης, που θα επέτρεπε και την ανάπτυξη αλλά και θα έπειθε τους δανειστές ότι έχουν να κάνουν με σοβαρούς συνομιλητές, και κυρίως με ενιαία πολιτική αντιμετώπιση από το σύνολο της κοινωνίας.

3. Ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις στο Δημόσιο για την καταπολέμηση της γραφειοκρατίας και της διαφθοράς της Διοίκησης. Αυτή την στιγμή, ακόμα και μετά όσα έχουν συμβεί τα τελευταία χρόνια, η αναποτελεσματικότητα της Δημόσιας Διοίκησης είναι τραγική. Και παραμένει άκρως εχθρική προς τις ιδιωτικές επενδύσεις και την επιχειρηματικότητα, που είναι οι μόνες που μπορούν να εγγυηθούν την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας και τη γενικότερη έξοδο από τον φαύλο κύκλο της ύφεσης, που βιώνουμε οδυνηρά τα τελευταία χρόνια

4. Κατάργηση των προκλητικών προνομίων των συνδικαλιστών, ιδίως του Δημοσίου. Προσωπική μου, κι όχι μόνον, άποψη είναι ότι οι συνδικαλιστικές νοοτροπίες και τα συντεχνιακά συμφέροντα είναι ένας από τους σημαντικότερους λόγους, που η Ελλάδα χρεοκόπησε

5. Ταχεία απονομή της Δικαιοσύνης κι αποκατάσταση του κύρους του θεσμού

6. Αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης. Ουδείς στην σύνταξη πριν από τα 67. Εκτός φυσικά από συγκεκριμένες περιπτώσεις, που σχετίζονται με προβλήματα υγείας, αναπηρίας κοκ

7. Εισαγωγή του τέταρτου πυλώνα στην χρηματοδότηση των συντάξεων μέσω της ιδιωτικής ασφάλισης

8. Άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων που ουδέποτε έγινε. Ταυτόχρονο άνοιγμα της αγοράς και της αγοράς εργασίας

9. Αυστηρή αντιμονοπωλιακή πολιτική κι αντιμετώπιση των ενδο-ομιλικών συμφωνιών

10. Σύνδεση των πανεπιστημίων με την αγορά εργασίας και την επιχειρηματικότητα

11. Ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων

12. Εξορθολογισμός των κρατικών δαπανών και νοικοκύρεμα τους

13. Πραγματική αξιολόγηση παντού στο Δημόσιο και σύνδεση αμοιβών δημοσίων υπαλλήλων με την απόδοση τους

14. Αύξηση της προστασίας των ανέργων αλλά μόνο για αυτούς που δεν αρνούνται εργασία

15. Κίνητρα θεσμικά για την προσέλκυση επενδύσεων

16. Ενθάρρυνση της επιχειρηματικής γεωργίας και των επιχειρηματικών ενώσεων αγροτών, που είναι ο μόνος τρόπος για να γίνουν οι καλλιέργειες μας ανταγωνιστικές και για να καταπολεμηθούν οι μεσάζοντες. Η γεωργία πρέπει επιτέλους να αντιμετωπίζεται ως επιχειρηματική δραστηριότητα κι όχι ως περιθωριακή απασχόληση, που χρηματοδοτείται από τις επιδοτήσεις

18. Αυστηροποίηση του ελέγχου αλλά και των ποινών για τους φοροκλέπτες κι όχι για τους φοροφειλέτες

19. Καταπολέμηση της πολυνομίας κι απλούστευση των νομοθετικών ρυθμίσεων και των ερμηνευτικών τους εγκυκλίων με παράλληλη μείωση τους

20. Αντιμετώπιση του κομματισμού και των οργανωμένων συμφερόντων

Αυτές οι 20 πολιτικές ( που θα μπορούσαν να είναι πολύ περισσότερες προς την ίδια κατεύθυνση) είναι ενδεικτικές για την αλλαγή πλεύσης του κράτους, της οικονομίας και της κοινωνίας προς ένα καλύτερο αύριο. Ξέρω ότι υπάρχουν πολλές αντιδράσεις και πολλές παγιωμένες αντιλήψεις που είναι αντίθετες. Αλλά δεν έχουμε άλλη επιλογή αν θέλουμε να δημιουργήσουμε ξανά την οικονομία μας και την κοινωνία μας. Αν θέλουμε να είμαστε περήφανοι για την πατρίδα μας κι αν θέλουμε να έχουμε μέλλον κι εμείς και τα παιδιά μας
Μοιράσου στο Google Plus
Αν βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον, κάντε κλικ εδώ

Για γρήγορη και άμεση ενημέρωση ακολουθείστε μας στο Twitter και στο Google+.

loading...