Η καταρράκωση του προτεσταντικού κύρους της γερμανικής ανταγωνιστικότητας

Ενώ σύμφωνα με τις πρόσφατες πληροφορίες η βασιλική οικογένεια του Κατάρ διερευνά το ενδεχόμενο να αυξήσει την συμμετοχή της στην Deutsche Bank από το 10% στο 25%! Στο μεταξύ σύμφωνα με τους FT, τα αποτελέσματα της Deutsche Bank στον έλεγχο του καλοκαιριού βελτιώθηκαν εικονικά με την άδεια της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, καθώς συνυπολογίστηκε η πώληση των μετοχών που κατέχει στην κινεζική τράπεζα Hua Xia, ύψους 4 δισεκατομμυρίων δολαρίων, συναλλαγή που όμως δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί. – Μέσα στις εξελίξεις αυτές, βράζει στο ζουμί της η γερμανική ελίτ – Οι επιθέσεις στη μετοχή της Deutsche Bank και το «γερμανικό Κούγκι» – Ο πόλεμος των τραπεζών

του Μάκη Ανδρονόπουλου

Όταν ένας σύμβουλος του Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε ότι ο Τούρκος πρόεδρος ίσως σκεφτεί να αγοράσει την Deutsche Bank, είναι αυτονόητο ότι όλη η Γερμανία ρίγησε. Όχι τόσο γιατί η μετοχική της αξία έπεσε τόσο χαμηλά ώστε να είναι αγοράσιμη, όσο γιατί μια τέτοια εξέλιξη δεν θα μπορούσε να την αντέξει η εγωπάθεια του μέσου Γερμανού. Βέβαια, οι συνομωσιολόγοι θα μπορούσαν να εντάξουν την δήλωση του Τούρκου συμβούλου στην ατζέντα μιας κρυφής διπλωματίας Βερολίνου-Άγκυρας, δεδομένου ότι και οι δύο χώρες δεν τα πάνε καλά με τις ΗΠΑ.
Η γερμανική ελίτ είναι έξαλλη με το αμερικάνικο πρόστιμο των 14 δισ. δολ. για το σκάνδαλο της DB με τα ενυπόθηκα δάνεια και επιφανείς εκπρόσωποί της δηλώνουν στον γερμανικό τύπο πως πρόκειται για «εκβιαστικές απαιτήσεις» που συνιστούν «οικονομικό πόλεμο». Θεωρούν πως είναι η αμερικανική απάντηση στο πρόστιμο 13 δισ. ευρώ της Apple για φοροαποφυγή στην Ιρλανδία. Οι Γερμανοί βιομήχανοι βγήκαν να στηρίξουν και να τονίσουν την σημασία της DB για τις επιχειρήσεις τους και την «στενή σχέση» που έχουν μαζί της. Η Deutsche Bank ως μεγάλος παγκόσμιος παίκτης εξασφαλίζει την πρόσβαση των γερμανικών εξαγωγών στις διεθνείς αγορές. Ένας άλλος λόγος που η γερμανική ελίτ κάνει λόγο για «εμπορικό πόλεμο» είναι γιατί η μετοχή της DB δέχθηκε αυτό τον καιρό κερδοσκοπικές επιθέσεις από αγγλοαμερικάνικα fund, ενώ φημολογείται πως ενορχηστρωτής των επιθέσεων είναι ο Τζορτζ Σόρος.
Φυσικά οι Γερμανοί δεν κάθονται με σταυρωμένα τα χέρια. Εκτός από την προσπάθεια που καταβάλουν να πέσει το πρόστιμο στα 5-7 δισ. δολ., άρχισαν το αντάρτικο και πέτυχαν να σταματήσουν την πτώση και να ανακάμψει κάπως η μετοχή. Έκαναν δύο κινήσεις. Πρώτον, διέρρευσαν λίστα με διεθνείς τράπεζες, ευρωπαϊκές, κινέζικες κ.ά. που είναι που έχουν μετοχές DB στα χαρτοφυλάκιά τους, και δεύτερον, ενεργοποίησαν πάλι τους εισαγγελείς της Β. Ρηνανίας-Βεστφαλίας για να ξεκινήσουν έρευνα σε 57 ξένες τράπεζες της Ελβετίας, του Λιχνεστάιν, του Λουξεμβούργου και της Αυστρίας για φοροαποφυγή. Ήδη έχουν καταλογισθεί νέα πρόστιμα 120 εκατ. ευρώ πέρα από τα 6 δισ. ευρώ που έχουν εισπράξει από το 2010 όταν αγόρασαν 11 CD με στοιχεία και κινήσεις ύποπτων λογαριασμών.
Οι κινήσεις αυτές δεν έμειναν αναπάντητες. Το περασμένο Σάββατο δικαστής του Μιλάνου απηύθυνε κατηγορίες για οικονομικά εγκλήματα στην Deutsche Bank, τη Monte dei Paschi και τη Nomura, διότι παραποίησαν τους λογαριασμούς της Monte dei Paschi για να κρύψουν ζημιές από συμφωνίες παραγώγων! Αλλά και Βρετανοί επόπτες και οι αμερικανικές αρχές συνεχίζουν να ερευνούν την DB και για άλλες δραστηριότητες, όπως και την Credit Suisse και την Barclays. Θα έλεγε κανείς πως επίκειται ολοκληρωτικός πόλεμος των τραπεζών.
Η δυσωδία που αναδύεται είναι τρομερή, καθώς αποκαλύπτεται ότι η γερμανική χρηματοπιστωτική εποπτική αρχή (Bafin) που ήλεγχε την DB και άλλες τράπεζες για ξέπλυμα χρήματος (γύρω στα 10 δισ. δολάρια ρωσικής προέλευσης) έδειξε ιδιαίτερη επιείκεια, ενώ κάποια στιγμή σταμάτησε και τους ελέγχους για το «σκάνδαλο Libor» με τα χειραγωγημένα επιτόκια αναφοράς.
Οι Financial Times αναρωτιούνται αν ο ισολογισμός του 1,8 τρισ. ευρώ της DB είναι φερέγγυος και αν οι επενδύσεις της ύψους 985 δισ. ευρώ αποτιμώνται σωστά. Εντόπισαν λοιπόν περιουσιακά στοιχεία που δεν είναι εύκολα ρευστοποιήσιμα (level 3 assets) αξίας 28,8 δισ. και άλλα 10,9 δισ. σε υποχρεώσεις ή ξένα κεφάλαια (liabilities) που υπονοούν πως αποτιμώνται αυθαίρετα, δηλαδή βγάζουν μια «τρύπα» 32 δισ. ευρώ.
Η υπόθεση της DB έχει τεράστιες επιπτώσεις μέσα στη Γερμανία και στις αγορές, αφού η εμπιστοσύνη προς αυτή έχει κλονισθεί, με αποτέλεσμα να παίρνει και πολιτικές διαστάσεις. Η γερμανική ανταγωνιστικότητα αποδεικνύεται εν πολλοίς προϊόν εγκληματικών ενεργειών και πρακτικών, καταρρακώνοντας το κύρος της προτεσταντικής ηθικής και αποκαλύπτοντας ένα τυχοδιωκτικό προσωπείο.
Δεν είναι τυχαίο που ο σοσιαλδημοκράτης αντικαγκελάριος Ζίγκμαρ Γκάμπριελ δήλωσε μάλλον θυμωμένος ότι η DB “ανέδειξε την κερδοσκοπία σε επιχειρηματικό μοντέλο και τώρα υποστηρίζει ότι είναι θύμα των κερδοσκόπων”, για να πει επιπλέον ότι ανησυχεί για τους εργαζόμενους στην τράπεζα. Πάντως, οι περισσότεροι στη Γερμανία συμφωνούν πως μια ενδεχόμενη διάσωση της τράπεζας (συγχώνευση με Commerzbank)από την κυβέρνηση θα ήταν η ταφόπλακα όχι μόνο για την κα Μέρκελ αλλά και για το χριστιανοδημοκρατικό κόμμα.
Σε κάθε περίπτωση το κύρος του γερμανικού πιστωτικού συστήματος έχει τροθεί και ήδη έχει αρχίσει απόσυρση καταθέσεων…
Πως θα σωθεί η Deutsche Bank για να μην γίνει η επόμενη Lehman Brothers

Θα μικρύνει και θα αλλάξει χέρια μέσω αύξησης κεφαλαίου – Τι δεν θέλει να συμβεί η Μέρκελ

Η αγορά, δηλαδή οι επενδυτές, θα είναι εκείνοι που θα δώσουν την τελική απάντηση στο ερώτημα που επανέφερε ο James Quinn στην εφημερίδα του The Telegraphe για το κατά πόσο η Deutsche Bank θα είναι η επόμενη Lehman Brothers, καθώς η λύση της αύξησης των επιτοκίων για την οποία πιέζει ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε ακυρώθηκε χθες οριστικά από τον διοικητή της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Μάριο Ντράγκι που μίλησε στο Γερμανικό Κοινοβούλιο και έδωσε συνέντευξη στο κρατικό κανάλι ARD. Ο Ντράγκι είπε τρία πράγματα:
1. Τα επιτόκια θα αυξηθούν όταν θα υπάρξει ανάπτυξη και ο πληθωρισμός θα φτάσει το 2%.
2. Αρνήθηκε να σχολιάσει τα της Deutsche Bank, αλλά επεσήμανε ότι «τα μοντέλα λειτουργίας των τραπεζών θα έπρεπε να είναι σε θέση να αντέχουν και εποχές χαμηλών επιτοκίων».
3. Τα επιτόκια δεν είναι ο βασικός λόγος για την χαμηλή κερδοφορία των τραπεζών. Η πολιτική της ΕΚΤ δεν ευθύνεται για τα προβλήματα της Deutsche Bank.
Συνεπώς, αφού ισχύει το ρηθέν από την καγκελάριο Μέρκελ πως δεν υπάρχει περίπτωση να βάλει λεφτά το γερμανικό δημόσιο για την διάσωση της τράπεζας, αφού θα επιδιωχθεί να μην γίνει bail in, δηλαδή διάσωση από τους μετόχους, τους ομολογιούχους και τους καταθέτες (κατά σειρά ευθύνης), τότε απομένουν δύο λύσεις: πρώτον, συρρίκνωση και πωλήσεις περιουσιακών στοιχείων και δεύτερον, αύξηση μετοχικού κεφαλαίου. Το συμπέρασμα αυτό προκύπτει τόσο από την επιφυλακτικότητα που εμφανίζουν οι αγορές για την κεφαλαιακή επάρκεια της DB, όσο και από τις δηλώσεις εμπλεκόμενων και μη παραγόντων, αλλά και τις αναλύσεις των ειδικών της αγοράς.
Γι΄ αυτό επειδή λέγονται και γράφονται πολλά, ο James Quinn επαναφέρει στο άρθρο του την εμπειρία της Lehman Brothers, για την οποία, τότε, οι πάντες διαβεβαίωναν πως δεν είχε πρόβλημα και ότι η αμερικανική κυβέρνηση είχε αρνηθεί κρατική ενίσχυση, παρά το γεγονός ότι οι επενδυτές επί τρίμηνο αμφισβητούσαν την κεφαλαιακή της επάρκεια παρ΄ όλο που νωρίτερα είχε ενισχυθεί με κεφάλαια 6 και 4 δισ. δολ. αντιστοίχως. Ο Quinn επισημαίνει πως αν πρέπει να διδαχθούμε κάτι από την εμπειρία του 2008 είναι να μην παίρνουμε τοις μετρητοίς τις δηλώσεις των αρμοδίων περί κεφαλαιακής επάρκειας και επαρκούς ρευστότητας. Υπόθηκαν τότε πολλές μισές αλήθειες και πολλά ψέματα υπογραμμίζει και υπενθυμίζει ότι αυτά λέγονταν μέχρι την τελευταία στιγμή.
Εκείνο που θεωρείται σίγουρο σύμφωνα με τους περισσότερους αναλυτές είναι ότι ο Βρετανός διευθύνων σύμβουλος της DB John Cryan στέκεται θαρραλέα απέναντι στα προβλήματα, μιλάει την αλήθεια και προσπαθεί να κερδίσει χρόνο για το αναπόφευκτο, δηλαδή, την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου. Δεν είναι τυχαίο που η κα Μέρκελ απαντώντας σε σχετική ερώτηση είπε: «Το μόνο που θέλω είναι ότι η Deutsche Bank να ανήκει στο γερμανικό τραπεζικό σύστημα. Και φυσικά ελπίζουμε όλες οι επιχειρήσεις, εάν αντιμετωπίζουν προσωρινή δυσχέρεια, να αναπτυχθούν προς τη σωστή κατεύθυνση. Δεν θέλω να κάνω άλλο σχόλιο πέρα από αυτό». Που σημαίνει πως η αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου θα οδηγήσει ενδεχομένως στην απώλεια ελέγχου της τράπεζας από τα γερμανικά συμφέροντα. Άλλωστε υπάρχουν ισχυρές τοποθετήσεις σε αυτή αμερικανικών συμφερόντων, γι΄ αυτό και κάποιος Αμερικανός αξιωματούχος ψιθύρισε πως μπορεί να επανεξεταστεί το περιβόητο πρόστιμο των 14 δισ. δολ. που ζητά το αμερικανικό υπουργείο δικαιοσύνης προκειμένου να τακτοποιηθεί εξωδικαστικά η υπόθεση με τις δόλιες δραστηριότητες της τράπεζας στις ΗΠΑ (μη αποδεκτές πρακτικές πώλησης ενυπόθηκων τίτλων).
Έτσι, ο John Cryan προκειμένου να αντιμετωπίσει την πτώση της μετοχής κατά 53% (χαμηλό 33ετίας) και τα διαρθρωτικά προβλήματα (μόχλευση κατά 30 φορές των κεφαλαίων της), θα προχωρήσει σε απολύσεις, σε αναδιαρθρώσεις χαρτοφυλακίου και στην πώληση δραστηριοτήτων και περιουσιακών στοιχείων, όχι τόσο για να μαζέψει τα 14 δισ. δολ. του προστίμου (που άλλωστε δεν θα πληρώσει τόσα μετά τον συμβιβασμό), αλλά κυρίως για να πείσει τις αγορές να συμμετάσχουν στη συνέχεια στην αύξηση του κεφαλαίου της τράπεζας. «Η Deutsche Bank είναι αποφασισμένη να αντιμετωπίζει τις προκλήσεις μόνη της» διαβεβαιώνει, καθώς:
· Διαθέτει μετρητά 5,4 δισ. ευρώ.
· Διαθέτει περιουσιακά στοιχεία αξίας 1,8 τρισ. ευρώ περίπου που ισοδυναμούν με το 50% της γερμανικής οικονομίας.
· Διαθέτει cocos αξίας 1,75 δισ. ευρώ, τα οποία πληρώνουν κουπόνι 6%, και ομόλογα υψηλής διαβάθμισης (senior unsecured bonds). Τα cocos έχουν μια απλή λειτουργία, να χρησιμοποιούνται ώστε να μην χρειαστεί να κουρευτούν οι καταθέσεις.
Δυστυχώς, το πρόβλημα για την Ευρώπη δεν είναι μόνο η DB, αλλά και η Commerzbank που η μετοχής της έχει χάσει τον τελευταίο χρόνο το 40% της αξίας της, αλλά και πολλές ιταλικές και ισπανικές τράπεζες. Δεν είναι τυχαίο που ο πρόεδρος του Eurogoup Γερούν Ντάισελμπλουμ δήλωσε ότι αυτό που χρειάζονται οι τράπεζες είναι «δομικές μεταρρυθμίσεις». Οι Ευρωπαίοι, της κας Μέρκελ συμπεριλαμβανομένης, απεύχονται την προσφυγή στο bail in γιατί θα κλονίσει την αξιοπιστία του όλου συστήματος. Από την άλλη, η κρατική βοήθεια ενισχύει τράπεζες-ζόμπι. Γι΄ αυτό και η καγκελάριος είπε πως πρέπει να συρρικνωθεί ο τραπεζικός τομέας, να γίνουν δομικές μεταρρυθμίσεις, καθώς οι Ευρωπαϊκές τράπεζες δεν είναι προετοιμασμένες για μελλοντικές κρίσεις…

Μοιράσου στο Google Plus
Αν βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον, κάντε κλικ εδώ

Για γρήγορη και άμεση ενημέρωση ακολουθείστε μας στο Twitter και στο Google+.

loading...