Εδώ ο κόσμος καίγεται και ο Σύριζα χτενίζεται

Ο διευθυντής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Σύριζα Κώστας Ζαχαριάδης έκαμε μία δήλωση στο Πρώτο Πρόγραμμα, στους δημοσιογράφους Μαρία Γεωργίου και Γιώργο Πίκουλα: «Αν φύγει αυτή τη στιγμή ο Σύριζα από την κοινωνία, ή η κοινωνία από το Σύριζα, ανοίγει διάπλατα ο δρόμος για να επιστρέψει στην διακυβέρνηση της χώρας μια νεοσυντηρητική, νεοφιλελεύθερη, ακραία ρεβανσιστική, ακραία διεφθαρμένη, ακραία ΝΔ», τόνισε ο κος Ζαχαριάδης.

Γράφει ο Παντελής Φλωρόπουλος

Ο κ. Ζαχαριάδης έχει δίκιο στις πρώτες λέξεις και άδικο στις τελευταίες.

Δίκιο, γιατί, όντως, η καθίζηση του Σύριζα θα φέρει τη Νέα Δημοκρατία ξανά στην εξουσία. Θα φέρει τη Νέα Δημοκρατία και όχι άλλο κόμμα, επειδή δεν υπάρχει άλλο κόμμα για να διεκδικήσει πρωτιά. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι… πρέπει να μείνει ο Σύριζα στην κυβέρνηση! Οι ψηφοφόροι άρχισαν να το καταλαβαίνουν αυτό, δεν το καταλαβαίνει όμως ο κ. Ζαχαριάδης…

Έχει άδικο ο κ. Ζαχαριάδης στις τελευταίες λέξεις της δήλωσής του, γιατί η Νέα Δημοκρατία δεν είναι περισσότερο νεοφιλελεύθερη από τον ίδιο τον Σύριζα, ούτε στα λόγια, ούτε στην πράξη, κι αυτό, επειδή ΟΛΕΣ οι κυβερνήσεις, στο εξής, θα πολιτεύονται πάνω στην σιδηροτροχιά του τρένου που λέγεται “μνημόνιο”. Όλα όσα ψήφισε ο Σύριζα, είναι τα ΙΔΙΑ που θα ψήφιζε και η Νέα Δημοκρατία.

Οι μνημονιακές επιταγές είναι σαφείς, σαφέστατες. Και είναι προφανές ότι την διαφορά που ενδιαφέρει το λαό, ΔΕΝ την κάνουν οι ετικέτες. Το δίλημμα “Σύριζα ή Νέα Δημοκρατία”, ως προς τον νεοφιλελευθερισμό τουλάχιστον, προκαλεί γέλωτα, διότι, ως προς την εφαρμογή των μνημονιακών νόμων, ο Σύριζα και η Νέα Δημοκρατία είναι γνήσια νεοφιλελεύθερα κόμματα, χωρίς καμία διαφορά. Είναι και μνημονιακά. Τόσο πολύ μοιάζουν!

Να μην ξεχνάμε ότι μέχρι το 2015 είχαμε δύο μνημονιακά κόμματα και τώρα έχουμε τέσσερα, ΖΩΗ νά ‘χουνε, αυτή είναι η ευχή μας…

Κι αυτό που λέει για “ρεβανσιστική”, είναι ελαφρώς ακατανόητο! Εντάσσεται όμως στον συνήθη βερμπαλισμό της αριστεράς, γι’ αυτό… πάμε παρακάτω, στο “ακραία διεφθαρμένη”:

Ο λαός λέει ότι είναι “ακραία διεφθαρμένες” ΟΛΕΣ οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου. Και δεν εξαιρεί καμία, κανέναν. Όταν παρλάρει για τους “300” στα καφενεία και στα κουρεία, δεν εννοεί μόνο τους βουλευτές, αλλά και τα κόμματα. Όλα. Δεν εξαιρεί κανένα.

Η πολιτική στο σύνολό της (στη συνείδηση του λαού) είναι διεφθαρμένη, άρα κανείς, ούτε ο κ. Ζαχαριάδης νομιμοποιείτει να υποδεικνύει τους άλλους ως διεφθαρμένους και να βγάζει την ουρίτσα του απέξω. Ένοχοι δεν είναι μόνο εκείνοι που υπέγραψαν το πρώτο και το δεύτερο μνημόνιο, αλλά και το τρίτο. Πώς να το κάνουμε… Ένοχοι είναι κι εκείνοι που πολλά χρόνα πριν, με την άφρονα πολιτική τους τόσο στη Βουλή, όσο και στον συνδικαλισμό, οδήγησαν τη χώρα στην αρπάγη των τριών (μέχρι στιγμής) μνημονίων.

Αλλά, και πάλι, αυτό δεν είναι το κυρίως λάθος που κάνει ο κ. Ζαχαριάδης…

Επισείει ως… φόβητρο ή και απειλή την επιστροφή της Νέας Δημοκρατίας, παραβλέποντας ότι τα ΤΡΙΑ μνημόνια, σε συνδυασμό με την προσφυγική κρίση, ωθούν το κοινωνικό σώμα στην ολότητά του προς την αγκάλη της ακροδεξιάς. Την οποία ΔΕΝ εκφράζει ο Μητσοτάκης, αλλά ο Μιχαλολιάκος. Ξεχνάει ο διευθυντής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Σύριζα ότι σε ολόκληρη την Ευρώπη – λόγω του μεταναστευτικού – η τάση είναι ξεκάθαρη, επικουρικά δε, οι ιστορικές εξισώσεις δείχνουν με ακρίβεια την κατεύθυνση της πολιτικής συμπεριφοράς όλων των Ευρωπαϊκών λαών, όχι μόνο του Ελληνικού.

Με αυτό το δεδομένο, θα διατυπώσουμε εδώ την θεωρία ότι: Στις εκλογές που θα γίνουν, όποτε γίνουν, εάν μεν η Νέα Δημοκρατία, υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη, κερδίσει αυτοδυναμία, θα είναι μόνιμο ανάχωμα προς την ακροδεξιά, εάν όμως αναγκαστεί να συμμαχήσει με οποιοδήποτε κόμμα για να σχηματίσει κυβέρνηση, θα είναι προσωρινό (και καθόλου μόνιμο) ανάχωμα προς την Χρυσή Αυγή ή τη Νέα Δεξιά.

Υπό την έννοια αυτή η Νέα Δημοκρατία με τα σημερινά της χαρακτηριστικά δεν είναι μόνο πολυτιμότερη από τον Σύριζα, είναι η μοναδική ευκαιρία του λαού για να μη χάσει “τ’ αυγά και τα καλάθια”. Εάν αποφάσιζε απερίσπαστη η Δημοκρατία για το μέλλον της, θα ήξερε ακριβώς τι να κάνει: Να βγάλει ΤΩΡΑ αυτοδύναμη κυβέρνηση.

Είναι προφανές ότι ο Κυριάκος ΔΕΝ είναι ούτε ο σωτήρας, ούτε ο μεσσίας, δεν είναι καν αυτός που θα δώσει χαρές στο λαό. Η Νέα Δημοκρατία είναι ένα “χαλαρό” κόμμα, ο ηγέτης της όμως, λόγω συγκυρίας, έχει ένα υπερβατικό ρόλο να παίξει, πρόσκαιρον ίσως, αλλά πάντως ιστορικό. Δεν θα τον κερδίσει ο ίδιος τον ρόλο αυτό, του τον δίνει η Ιστορία. Για τους δικούς της λόγους. Και με άγνωστο αντίτιμο.

Λοιπόν, μια αυτοδύναμη Νέα Δημοκρατία στις εκλογές θα δώσει κυβέρνηση τετραετίας. Αυτός είναι ωστόσο και ο αναγκαίος, ο μοναδικός όρος για την επείγουσα ανασυγκρότηση του Κέντρου, στον αντίποδα των εξελίξεων. Στο Κέντρο θα γεννηθεί ο επόμενος σοβαρός διεκδικητής της κυβερνητικής εξουσίας, στα σπλάχνα του θ’ αναδειχτεί η μπαρουτοκαπνισμένη διάδοχη πολιτική γενιά.

Μετά από τόσες απόπειρες για συνεννόηση, έχει γίνει φανερό ήδη σε όλους ότι η απαλλαγή του Κεντρώου Χώρου από την κεντροαριστερή εμμονή των αλληλοσυγκρουόμενων στελεχών του θέλει πίστωση χρόνου και άλλη, εντελώς άλλη πολιτική συνθήκη από αυτήν στην οποία τσαλαβουτά και πνίγεται σήμερα.

Καλά κάνει βέβαια ο κ. Ζαχαριάδης και προσπερνάει μονοκονδυλιά όλα τα παραπάνω. Γιατί, αν τα υπολογίσει έτσι, θα καταλήξει στο μαθηματικό συμπέρασμα που λέει: Ο Σύριζα, ακόμα κι αν εκφράσει κατ’ αποκλειστικότητα την κεντροαριστερά, ακόμα κι αν ενσωματώσει όλους τους πασοκογενείς, θα εξαερωθεί. Για ένα λόγο: Εγκαταλειμμένος από τους συντρόφους που αποτελούσαν τη συνείδησή του, απογυμνωμένος πλέον από ιδέες και ιδανικά, ξεπουπουλιασμένος από δημοφιλή συνθήματα, θεμελιώνεται εκ νέου πάνω στο μοναδικό του ατού: Στο “άστρο” του Τσίπρα. Όμως αυτό δεν φτάνει πλέον… Αυτοαναιρούμενος κραυγαλέα, έδωσε ό,τι είχε να δώσει… Το ξέρει μάλλον. Γι’ αυτό και δρομολογεί αλλαγές στο Πολιτειακό, οραματίζεται την Προεδρική Δημοκρατία στη θέση της Προεδρευομένης, ετοιμάζει το επόμενο βήμα του. Το επόμενο βήμα της Ελλάδας και του λαού της είναι μόνο το άλλοθί του…

Στο σκηνικό που θα προκύψει από μια πιθανή αυτοδυναμία της Νέας Δημοκρατίας δεν θα μείνει χωρίς κέρδη η γνήσια αριστερά. Η Ζωή Κωνσταντοπούλου το κατάλαβε νωρίς. Γι’ αυτό και δεν προσκολλήθηκε στον άχρωμο και άοσμο Λαφαζάνη. Με την παλιά καλή ρητορεία που ξέρει καλά, παλεύει να ξαναστήσει τη δυναμική εκείνη μειοψηφία που δέσποζε κάποτε στα συνδικαλιστικά πεδία, έχοντας ορμητήριο κάτι λιγοστά έδρανα στη Βουλή…

Με βάση τα παραπάνω, βγαίνει λάθος η άποψη που διατυπώνεται από πολλούς σε πολλές πολιτικές αναλύσεις, ότι ο Σύριζα θα πάει σε εκλογές, λέει, για να περισώσει ό,τι μπορεί από την επιταχυνόμενη φθορά του. Ναι, λάθος. Αυτοί είναι… αστικοί υπολογισμοί! Αφορούν τα… κανονικά κόμματα, τα παλιά αστικά κόμματα. Ο Σύριζα δεν είναι κανονικό κόμμα. Ο Σύριζα είναι ένα πρόσωπο. Οι φιλοδοξίες του οποίου ντύνονται αποκριάτικα τις ιδέες των (άτυχων, για μιαν ακόμη φορά) αριστερών… Οι υπολογισμοί της κυβερνητικής παρέας λένε άλλα: Εξουσία δεν θα ξαναδούμε. Οπότε: “Ό,τι φάμε, ό,τι πιούμε, ό,τι αρπάξει ο κ@λος μας”… Τώρα, μόνο τώρα έχουμε την ευκαιρία να πιάσουμε στασίδι στους πιο κρίσιμους θεσμούς: Την ενημέρωση και τη δικαιοσύνη.

Ναι, είναι τόσο απλό! Είναι ο λόγος που δεν καίγεται κανένας για την επανεκκίνηση της οικονομίας. Ασχολούνται με θέματα δευτερεύσης (σε τέτοιους καιρούς) σημασίας. Είναι σα να λες ότι, εν καιρώ πολέμου, η ηγεσία του στρατού ασχολείται με την κόμμωσή της για να είναι ατσαλάκωτη στην δεξίωση…

thecaller.gr
Μοιράσου στο Google Plus
Αν βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον, κάντε κλικ εδώ

Για γρήγορη και άμεση ενημέρωση ακολουθείστε μας στο Twitter και στο Google+.

loading...