Πουλώντας αέρα

Χατζηαναγνώστου Γιώργος

Μια υποθετική ιστορία με υποθετικά πρόσωπα.

Η "Μόχλευση" αέρα είναι ενα κοινό μυστικό των "επενδυτικών" προγραμμάτων του Τραπεζικού χώρου .Απολαύστε το μέχρι τέλους.

Ο Aλέξανδρος ήταν ένα παιδί όπως όλα τα άλλα στην ηλικία των 25. Μελαχροινός με σωματότυπο συνήθη σπαστά μαλλιά και ένα χαμόγελο ευγενικό και δημιουργικά ασαφές.
Ο Αλέξανδρος όμως κατάφερε να κάνει αυτό που δεν μπορούσαν οι φίλοι του στα κατασκευαστικά επαγγέλματα. Κατάφερε να πουλήσει αέρα που βρίσκεται ελεύθερος ακόμα στο περιβάλλον της γης.
Έτσι ακριβώς όπως του είχε υποδείξει ο Θείος που του εμπιστεύτηκε το μυστικό αυτό και που ο ίδιος το πάλευε ανεπιτυχώς να το κάνει επί χρόνια .
Και εδώ που τα λέμε δεν είναι εύκολο να πουλήσεις αέρα. Όμως ο Αλέξανδρος δεν ζήτησε ποτέ από κανέναν αντάλλαγμα ούτε σε συνάλλαγμα ,ούτε σε τροφή .

Εκείνο που ζητούσε ήταν ένα απλό χαρτί με υπογραφή έστω και ενός Πρόσφυγα που έλεγε ότι εγώ σαν Αλέξης παραχωρώ αέρα στον Κύριο ή την Κυρία τάδε. . Δηλαδή τίποτα ..αέρα κοπανιστό θα έλεγε κανείς και όπως έλεγε ο Αείμνηστος Βέγγος σε μια παλιά ταινία.


Στο σύνολο όμως ήταν αρκετοί εκείνοι οι φίλοι που δεν είχαν πρόβλημα να υπογράψουν ένα χαρτί ακόμα ακόμα και με υπογραφή της γιαγιάς τους που είχε Αλτσχάιμερ αλλά ποτέ κανείς κρατικός υπάλληλος δεν ήρθε να το διασταυρώσει όσο η γιαγιά ήταν στην ζωή.

Αυτοί οι τίτλοι ιδιοκτησίας του Αλέξανδρος που "πούλαγαν" αέρα έγιναν έτσι πολλοί και δημιούργησαν μια μεγάλη βάση δεδομένων από φυσικά πρόσωπα υπαρκτά και μη που ελάμβαναν αέρα από τον Αλέξανδρο.

Ο θείος της μητέρας του Αλέξανδρος, ο Μπάρμπα Αλέκος έξυπνος άνθρωπος της πιάτσας ,ώριμος πλέον με τεχνική εταιρεία και αυτός εταιρεία μάλιστα μέσα στα πράγματα όπως έλεγαν οι γνωστοί ,συνέλαβε και εμπλούτισε την ιδέα. Θα ασφάλιζαν σε μια ασφαλιστική εταιρεία τα συμβόλαια που παραχωρούσαν τον αέρα των πελατών πλέον του Αλέξανδρου.

Το αντάλλαγμα της ασφάλισης θα ήταν μεταβίβαση μερικών από τους χιλιάδες τίτλων ιδιοκτησίας του αέρα του Αλέξανδρου , που παραχωρούσε αυτόν τον αέρα των συμβολαίων στην ασφαλιστική εταιρεία.

Η ασφαλιστική εταιρεία με την σειρά της ,είχε πλέον ένα μεγάλο πελατολόγιο και έννομο δικαίωμα να ασφαλίσει τον κίνδυνο σε μια αντασφαλιστική εταιρεία και να ισχυροποιήσει τον ιδιοκτησιακό τίτλο σε μια εταιρεία με έδρα κάτι νησιά Αμάν στον ειρηνικό που εξειδικεύονται τώρα στις καλύψεις συμβολαίων αέρα.

Το αντίτιμο της ασφαλιστικής ως προς την αντασφαλιστική με την σειρά του ήταν ότι θα είχε και αυτή μερίδιο από τους τίτλους αέρα της δέυτερης ασφαλιστικής πλέον που είχε πάρει τα δικαιώματα του αέρα από τον Αλέξανδρο.

Η αντασφαλιστική με την σειρά της αναγνωρίζοντας τον διεθνή κίνδυνο και όχι μόνο τον τοπικό ως πιθανότητα απώλειας της ενδεχόμενης αξίας του αέρα .σκέφτηκε να εκδώσει ομόλογο με τους τίλους ιδιοκτησίας αέρα του Αλέξανδρο για να διευρύνει την συμμετοχή της κοινωνίας στο ομόλογο και μάλιστα συμμετέχοντας η ίδια στα μερίδια κοινωνικής ευθύνης που αναλογούν στην εταιρεία του αέρα του Αλέξανδρο κατασκέυασε ένα πρόγραμμα προιόν που υποσχόταν και υψηλό μέρισμα εάν παραχθεί πλούτος από τα συμβόλαια του αέρα αλλά και κέρδη από την αύξηση της αξίας της μετοχής του αέρα.

Το εγχείρημα πέτυχε πολλοί αγόρασαν συμβόλαια του αέρα αλλά χωρίς δικαίωμα ψήφου στο Διοικητικό συμβούλιο . Αυτοί που συμμετείχαν στην αγορά μεριδίων του ομολόγου είχαν και προνόμιο σε σχέση με τους άλλους μελλοντικούς επενδυτές, διότι μπορούσαν να καλύψουν την αξία με πίνακες ζωγραφικής ή έργα τέχνης που πολύ πιθανόν δεν ήταν καταγεγραμμένα μετά από πολεμικές συρράξεις κ.α.

Πάντοτε υπήρχε βέβαια το ερώτημα από που βρέθηκε ο αέρας και τι ποιοτικά χαρακτηριστικά είχε και εάν κάποιος θα μπορούσε να εγείρει απαιτήσεις απέναντι στον Αλέξανδρο εφόσον ο αέρας που παραχώρησε ήταν μολυσμένος . Το αδύναμο σημείο του σχήματος ήταν ότι η μετοχή του αέρα πλέον εγείρει διεθνώς ζητήματα αξιοπιστίας αλλά και ηθικής σχετικά με το εάν ένα φυσικό ή νομικό πρόσωπο μπορούσε να πουλάει αέρα και αυτός ο αέρας να γίνεται διεθνής τίτλος .

Αυτή όμως η αδυναμία με διεθνή παρέμβαση καλύφθηκε με την δημιουργία μιας νέας εταιρείας όπου είχε σαν αρχικό κεφάλαιο την αξία των έργων τέχνης που ήταν απέραντης αξίας και που θα είχε σαν στόχο την προστασία των καταναλωτών από πιθανές νέες εταιρείες που πουλάνε αέρα ,διευκολύνοντας έτσι και την μόχλευση της.

Μάλιστα ο αέρας από έδω και στο εξής θα είχε λέγεται και προδιαγραφές ΗΑCCP μετά από διαδικασίες ISO 9002 των μεθοδολογιών τρόπου εγγραφής των συμβολαίων τίτλων ιδιοκτησίας.

Σε περίπτωση δε διαφωνιών θα υπήρχε και μια επιτροπή διαμεσολαβητών που θα επιλύει την διαφωνία ως προς την τιμή πώλησης του αέρα ή όποια άλλη διαφορά.

Τι ..........δεν γίνεται λέτε αυτό;

Για την ιστορία το παγκόσμιο ΑΕΠ είναι 77.609 tril $ (2014) ενω το διεθνώς αυλο χρηματοπιστωτικό διακινούμενο κεφάλαιο υπολογίζεται περίπου 999,000 tril$ ενώ το παγκόσμιο χρέος έχει αυξηθεί κατά 17% του παγκόσμιου AEΠ σε σχέση με το 2007 -λίγο πριν ξεκινήσει η χρηματοπιστωτική κρίση- και φτάνει πλέον στα 199 τρισ. δολάρια, ήτοι 286% του παγκόσμιου AEΠ (από 270% το 2007).

Μοιράσου στο Google Plus
Αν βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον, κάντε κλικ εδώ

Για γρήγορη και άμεση ενημέρωση ακολουθείστε μας στο Twitter και στο Google+.

loading...