Αλέξη, φοβού το "κίνημα της μαγκούρας"

Του Δημήτρη Παπακωνσταντίνου

Να που από το "κίνημα της γραβάτας", φτάσαμε στο "κίνημα της μαγκούρας". Το οποίο είναι απείρως πιο επικίνδυνο για την κυβέρνηση Τσίπρα, καθώς η σκληρή αντιμετώπιση των συνταξιούχων από τα ΜΑΤ αφαίρεσε από την κυβέρνηση το προσωπείο του δήθεν υπερασπιστή των κοινωνικών δικαιωμάτων. Και έδειξε το πραγματικό πρόσωπο μίας αλαζονικής εξουσίας.

Είναι δυνατόν μία "αριστερή" κυβέρνηση να βάζει τα ΜΑΤ να προπηλακίσουν συνταξιούχους; Να τους φλομώσει στα δακρυγόνα; Να που είναι! Πώς το είχε πει ο Αλέξης Τσίπρας απευθυνόμενος υπό την ιδιότητα του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης στον Αντώνη Σαμαρά όταν είχε συμβεί ανάλογο γεγονός; "Να την χαίρεστε κύριοι της κυβέρνησης τη Δημοκρατία σας". Μόνο που όταν ξεστομίζεις οτιδήποτε πρέπει να προσέχεις μην κάποτε το... λουστείς! Ή όπως εύστοχα ανέφερε η φράση που συμπεριέλαβε στο "Λεξικό του έξυπνου λόγου" ο Πάσχος Μανδραβέλης: "Τα λόγια που λες σήμερα πρέπει να είναι γλυκά, γιατί αύριο μπορεί να χρειαστεί να τα φας". Να την χαίρεστε λοιπόν κύριοι της κυβέρνησης τη Δημοκρατία σας...

Μπορεί από τη διαμαρτυρία των "γραβατωμένων" για την υπερφορολόγηση σε βαθμό παράκρουσης, ιδεοληψίας ή και ψυχοπάθειας των επαγγελματιών, να μην βγήκε αποτέλεσμα, υπό την έννοια ότι δεν ελήφθησαν υπόψη και ο σχετικός φορομπηχτικός νόμος ψηφίστηκε κανονικά, από την αντιπαράθεση όμως των κλομπ και των ασπίδων των ΜΑΤ με τις γεροντικές μαγκούρες των συνταξιούχων, υπό τον καταιγισμό μάλιστα της χρήσης χημικών, πάνω σε ηλικιωμένους ή και υπέργηρους, η κυβέρνηση υπέστη τεράστια ζημιά.

Έδειξε ότι δεν σέβεται και δεν υπολογίζει τίποτα. Ότι δεν δέχεται αντιδράσεις ή διαμαρτυρίες. Ότι δεν είναι διατεθειμένη να αφουγκραστεί την κοινωνία. Ότι την έχει γραμμένη κανονικότατα εκεί που δεν πιάνει μελάνι. Όχι, δεν τιμούσε τον Σημίτη ότι έστειλε τα ΜΑΤ απέναντι στους συνταξιούχους. Ούτε τον Σαμαρά. Ήταν μεγάλο το λάθος τους. Και τους ακολουθεί. Για τον Τσίπρα όμως είναι κάτι το εντελώς αδιανόητο. Εξευτέλισε την αριστερά με την αντιμετώπιση των συνταξιούχων. Και δεν ξεπλένεται η ντροπή από τις μετέπειτα δηλώσεις.

Να ξέρει λοιπόν ο πρωθυπουργός ότι το "κίνημα της μαγκούρας" ήταν μόλις η πρώτη σοβαρή διαμαρτυρία μέρους της κοινωνίας μετά από αρκετό καιρό. Ήταν πράγματι μια απορία. Μα κανείς δεν διαμαρτύρεται; Και ήρθε το πρώτο περιστατικό. Τι δείχνει; Ότι η υπομονή εξαντλείται. Και ποια ήταν η απάντηση; Εκνευρισμός και ξύλο. Να το φοβάται πολιτικά αυτό που συνέβη ο πρωθυπουργός. Άγγιξε ευαίσθητες χορδές με τη συμπεριφορά της η κυβέρνηση.

Και μην αρχίσουν πάλι ορισμένοι ιδεοληπτικοί και φανατικοί και από τις δύο πλευρές το γνωστό ισοπεδωτικό τροπάρι για τις υπερβολικές συντάξεις και την ευθύνη των περασμένων γενεών για τα σημερινά δεινά της χώρας. Ντροπή μωρέ! Για τους πατεράδες, τις μανάδες, τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας μιλάμε. Ας δείξουμε λίγο σεβασμό. Δεν φτάνει που δεν μπορούν πλέον να ζήσουν με τα ελάχιστα που λαμβάνουν και που θα περικοπούν κι άλλο, δεν φτάνει που δεν μπορούν να καλύψουν ούτε καν τα φάρμακά τους απέναντι σε ένα διαλυμένο σύστημα υγείας και έχουν καταντήσει οι περισσότεροι να ζουν μέσα στην ανέχεια, πρέπει να τους δείρουμε και από πάνω;

Μην τα ισοπεδώνουμε όλα. Μην γινόμαστε σκληροί και απαθείς ή εκδικητικοί και τιμωρητικοί. Δεν μιλάμε για εκείνους που κορόιδεψαν ή παρανόμησαν ή για εκείνους που βγήκαν στη σύνταξη στην πλάτη όλων μας από... τα 40 τους και συνέβαλαν στη διάλυση του συστήματος. Μιλάς για εκείνους που δούλεψαν μια ολόκληρη ζωή, ήταν συνεπείς πολίτες και φορολογούμενοι, που αγωνίστηκαν και τώρα βλέπουν τους κόπους της ζωής τους να μην αποδίδουν. Όχι για να ζήσουν καλά, αλλά ούτε για να επιβιώσουν.

Φταίνε που κάποια στιγμή πήραν περισσότερα από όσα σήκωνε η χώρα; Ας φταίνε! Δεν θα τους ρίξουμε και ξύλο από πάνω... Έλεος! Να ξέρετε ότι η συμπεριφορά προς τους ηλικιωμένους είναι από τις βασικές παραμέτρους του πολιτισμού μιας κοινωνίας. Μόνο που εδώ η έννοια "πολιτισμός" στην καθημερινότητα έχει εκλείψει. Η χρεοκοπία της χώρας δυστυχώς πριν γίνει οικονομική ήταν και ηθική. Να θυμούνται ωστόσο όσοι σήμερα δεν νιώθουν ντροπή για το αριστερό ξύλο στους συνταξιούχους ότι ισχύει απόλυτα η ρήση που φαντάζομαι αρκετοί θα έχουν ακούσει από γιαγιά ή παππού. Εμένα μου το έλεγε όταν καμία φορά από την επιπολαιότητα των νιάτων δυσφορούσα μαζί της, η συχωρεμένη η γιαγιά μου: "Εκεί που είσαι ήμουν και εδώ που είμαι θα έρθεις"...

Μοιράσου στο Google Plus
Αν βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον, κάντε κλικ εδώ

Για γρήγορη και άμεση ενημέρωση ακολουθείστε μας στο Twitter και στο Google+.

loading...