Περίμεναν τη δόση και ρύθμιση χρέους, τους σέρβιραν το σχέδιο Σόιμπλε

Του Βασίλη Γεώργα

Αντιμέτωπη με το «τρομοκρατικό σενάριο» αναβίωσης του σχεδίου Σόιμπλε φέρεται να βρέθηκε τουλάχιστον δύο φορές τις τελευταίες μέρες η ελληνική κυβέρνηση, βιώνοντας παράλληλα την πλήρη ανατροπή των σχεδιασμών της.

Πρώτα στην Ουάσιγκτον το περασμένο Σαββατοκύριακο κατά την Ετήσια Σύνοδο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και αμέσως μετά στο Λουξεμβούργο κατά τη συνεδρίαση του Eurogroup, εκπρόσωποι των χωρών που συντάσσονται με τις θέσεις του Βερολίνου «υπενθύμισαν» με έμμεσο αλλά σαφή τρόπο στην ελληνική αποστολή την ύπαρξη του σχεδίου για έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ ως απάντηση στις επιφυλάξεις που έθεσε κυβέρνηση για τη δυνατότητα να «βγει το πρόγραμμα» χωρίς αναδιάρθρωση χρέους και παρέμβαση στους υψηλούς δημοσιονομικούς στόχους.

Πήγαν για μαλλί και βγήκαν κουρεμένοι

Το θέμα δεν έμεινε εκεί. Οι δανειστές όχι μόνο απέρριψαν τις προτάσεις για πυροσβεστικές παρεμβάσεις στο χρέος και τα πλεονάσματα που πρότεινε η ελληνική πλευρά ώστε να καταστεί «βιώσιμο» το τρίτο μνημόνιο, αλλά άνοιξαν τον δρόμο για να δρομολογηθούν απρόβλεπτες εξελίξεις με απόφασή τους να παγώσουν την εκταμίευση της δόσης των 2,8 δισ. ευρώ για τυπικούς λόγους. Πρόκειται για μια απόφαση που εξόφθαλμα εξυπηρετεί τον στόχο να ταπεινωθεί η ελληνική κυβέρνηση και να σταλεί ένα μήνυμα προς το εσωτερικό των κρατών μελών ότι ασκείται η μέγιστη δυνατή πίεσης συμμόρφωσης.

Η επίκληση του Σχεδίου Σόιμπλε, η απόρριψη κάθε προοπτικής διευθέτησης του χρέους πριν το 2018 και η άρνηση των πιστωτών να εγκρίνουν την αποδέσμευση της δόσης των 2,8 δισ. ευρώ είναι χτυπήματα κάτω από τη ζώνη προς την Ελλάδα. Όχι προσωπικά στον Αλέξη Τσίπρα και στην κυβέρνηση του, αλλά σε ολόκληρη την ελληνική Βουλή που ψήφισε και ενέκρινε ένα προς ένα τα προηγούμενα και τα 15 τελευταία προαπαιτούμενα για να κλείσει η πρώτη αξιολόγηση.

Είναι παράλληλα μια ευθεία βολή αμφισβήτησης της αξιοπιστίας του ελληνικού κράτους, που ενώ τήρησε τη δέσμευσή του να εξοφλήσει και με το παραπάνω τα χρέη προς τους ιδιώτες προμηθευτές του στο τετράμηνο Ιουνίου - Σεπτεμβρίου, όπως όριζε η συμφωνία με τους δανειστές, εντούτοις οι πιστωτές επέλεξαν να «τιμωρήσουν» τις επιχειρήσεις και την κυβέρνηση στερώντας την αποδέσμευση ακόμη 1,7 δισ. ευρώ για τα ληξιπρόθεσμα, με πρόφαση ότι δεν υπήρχαν διαθέσιμα τα οριστικά στοιχεία του περασμένου μήνα.

Σκόπιμη παραβίαση των συμφωνηθέντων από τους δανειστές...

Η στρατηγική της έντασης και της απόρριψης των πάντων από την πλευρά των δανειστών και ειδικότερα του Βερολίνου, που φέρεται ως ο ενορχηστρωτής της αμφισβήτησης, είναι μια επιλογή που πρέπει να προβληματίσει και ενδεχομένως να ανησυχήσει.

Γιατί πλέον έχουμε να κάνουμε με ουσιαστική παραβίαση των συμφωνηθέντων από τους δανειστές για θέματα τα οποία όμως είναι τυπικά και για τα οποία ίσως είναι η πρώτη φορά που δεν φέρει ευθύνη η ελληνική πλευρά, πέραν ίσως της δυστοκίας και της χρονικής καθυστέρησης στην εφαρμογή.

Έχουμε επίσης εμφανώς να κάνουμε με μια προσπάθεια ώστε το «αδιέξοδο» για το χρέος μεταξύ ΔΝΤ - Ευρωζώνης να οδηγήσει σε αναθεώρηση του μνημονίου και στη λήψη πρόσθετων μέτρων (π.χ. συνταξιοδοτικό, φορολογικά κλπ) στο όνομα της επίτευξης ενός συμβιβασμού.

...ωθώντας την Ελλάδα προς το «Σχέδιο Σόιμπλε»

Το μήνυμα, όμως, που περνούν οι πιστωτές στους Έλληνες πολίτες είναι πως ακόμη και αν η Βουλή ψηφίζει τα μέτρα προς υλοποίηση των συμφωνιών, αυτές μπορεί και να μην εφαρμόζονται αν πολιτικά δεν εξυπηρετεί κάποια ή κάποιες από τις συνιστώσες των δανειστών. Με αυτόν τον τρόπο είναι σαν να προσπαθούν να εξωθήσουν την Ελλάδα προς το «Σχέδιο Σόιμπλε».

Μπροστά υπάρχει η δεύτερη και σκληρότερη αξιολόγηση που περιλαμβάνει τα εργασιακά, τη λειτουργία του «Υπερταμείου» την αναθεώρηση πολλών παραμέτρων της φορολογίας και άλλα πολιτικά δύσκολα θέματα.

Η κυβέρνηση είναι αναγκασμένη πλέον να αναθεωρήσει τον σχεδιασμό της, καθώς καλείται να μπει στην αρένα της διαπραγμάτευσης έχοντας ήδη χάσει το αφήγημα στο οποίο είχε επενδύσει, θεωρώντας ότι μπορεί να βγάλει την Οικονομία από την κρίση και να εξασφαλίσει τη δική της μακροημέρευση.

Από τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών αποδεικνύεται ότι δεν αρκεί η συνθηκολόγηση και η εφαρμογή της συμφωνίας ώστε οι δανειστές να συνδράμουν στη διαμόρφωση προϋποθέσεων ανάκαμψης.

Το «άδειασμα» Σόιμπλε έχει ήδη διαμορφώσει συνθήκες για εξελίξεις και ανατροπές τους επόμενους μήνες που στην καλύτερη περίπτωση οδηγούν σε τέταρτο μνημόνιο.

Αν δεν υπάρξει μια γρήγορη συμφωνία στο πλαίσιο της 2ης αξιολόγησης ως το τέλος του έτους, όπως πολλοί φοβούνται, λόγω της δυσκολίας των ανοιχτών θεμάτων και της διαφαινόμενης ισχυρής πίεσης που θα ασκήσουν οι δανειστές, η κατάσταση στην Οικονομία θα επιδεινωθεί σημαντικά και η λαϊκή δυσαρέσκεια θα γιγαντωθεί.

Κλείνει ο δρόμος προς την ποσοτική χαλάρωση της ΕΚΤ

Αν επίσης η Ελλάδα δεν «κερδίσει» κάτι για το χρέος και οι αποφάσεις μετατεθούν για μετά τις γερμανικές και ολλανδικές εκλογές, ο «καθαρός διάδρομος» που θέλει να ανοίξει η κυβέρνηση στους επενδυτές δεν θα δημιουργηθεί ποτέ. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν θα μπορέσει να ανοίξει τις πόρτες της ποσοτικής χαλάρωσης για τα ελληνικά ομόλογα, οι αγορές θα μείνουν με τις εύλογες ανησυχίες ότι το χρέος δεν είναι βιώσιμο μεσοπρόθεσμα και η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να βγει ούτε δοκιμαστικά στις αγορές ώστε να αρχίσει να προετοιμάζει την αυτόνομη χρηματοδότηση της μετά το καλοκαίρι του 2018.

Μοιράσου στο Google Plus
Αν βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον, κάντε κλικ εδώ

Για γρήγορη και άμεση ενημέρωση ακολουθείστε μας στο Twitter και στο Google+.

loading...