Να διαπραγματευθείς, αλλά να γνωρίζεις για διαπραγματεύσεις…

Τί μας χωρίζει από το 2015; Μα, οι πολλές κυβιστήσεις που διεπράχθησαν με διακύβευμα την Εθνική Ασφάλεια αυτής της χώρας.

Σωτήρης Ν. Καμενόπουλος
Υποψήφιος Διδάκτωρ Πολυτεχνείου Κρήτης

Το 2015, κατά τη διάρκεια του παιγνίου του Grexit (γιατί παίγνιο ήταν και τίποτε περισσότερο), κάποιοι στη χώρα μας προσπάθησαν να εκβιάσουν τους αντίπαλους «παίκτες», με εκτιμήσεις πως αν αφεθεί η Ελλάδα να καταρρεύσει θα γεμίσει η Ευρώπη με πρόσφυγες και τρομοκράτες. Οι αντίπαλοι παίκτες εξέλαβαν αυτές τις εκτιμήσεις ως απειλές… Και τί έκαναν; Πολύ απλά έκλεισαν τα σύνορά τους αφήνοντάς μας την καυτή πατάτα…

Σε αυτό το παίγνιο η χώρα μας έχασε ολοκληρωτικά.

Δύο φορές (*) τουλάχιστον από τούτο εδώ το βήμα προσπαθήσαμε ΠΡΙΝ από όλα τα Eurogroups, ΠΡΙΝ ακόμη και από το αλόγιστο δημοψήφισμα, να εκτιμήσουμε και να βροντοφωνάξουμε αυτό που πιστεύαμε: πως Grexit ΔΕΝ θα γίνει. Όσο και να εκβιάζαμε, όσο και να οδηγούσαμε ως χώρα την κατάσταση στα άκρα.


Προσπαθήσαμε να βροντοφωνάξουμε πως πυροβολούσαμε τα πόδια μας και όχι την ΕΕ. Καθώς αντιληφθήκαμε από πολύ νωρίς πως η Ελληνική Κυβέρνηση, δυστυχώς, είχε απολέσει το πλεονέκτημα των τριών κανόνων της Θεωρίας Παιγνίων:

1. Κάθε παίκτης οφείλει να διαθέτει μία στρατηγική υπεροχής («Dominance Strategy»).
2. Κάθε παίκτης οφείλει να εφαρμόσει τη στρατηγική αυτή.
3. Κάθε παίκτης πρέπει να κρατήσει μυστικό το γεγονός πως διαθέτει τέτοια στρατηγική.

Επίσης, αυτό που δεν είχαν συνεκτιμήσει αρκετοί εντός της χώρας, οι οποίοι είχαν φοβηθεί πολύ, ειδικά μετά το αποτέλεσμα του 62%, ήταν το γεγονός πως τα ίδια πλεονεκτήματα δικαιούταν να αξιοποιήσουν και οι αντίπαλοι παίκτες του παιγνίου.

Ακόμη και την επόμενη ημέρα του δημοψηφίσματος εδώ, σε τούτο το βήμα, δεν είχαμε τον παραμικρό φόβο: η κυβίστηση ήταν αναμενόμενη… Απόδειξη τούτου, πως είχε προετοιμασθεί και ειδικό άρθρο για την επόμενη ημέρα ανεξαρτήτου του αποτελέσματος… Καθώς, η Ευρώπη είναι το σπίτι μας…

Η Ελληνική πλευρά προσπάθησε να χρησιμοποιήσει λοιπόν ως «στρατηγική υπεροχής» τη γεωπολιτική: οι αντίπαλοι έπραξαν το ίδιο ακριβώς. Όμως δεν «κρατήσαμε μυστικό» το γεγονός πως αποφασίσαμε να παίξουμε με τη συγκεκριμένη «στρατηγική υπεροχής»… Το διατυμπανίζαμε δεξιά και αριστερά.

Με αυτόν τον τρόπο όμως τρομάξαμε τους «πελάτες» των άλλων παικτών: τους Ευρωπαίους ψηφοφόρους, οι οποίοι αντέδρασαν πηγαίνοντας προς τα άκρα πιέζοντας τις κυβερνήσεις τους… Τί νομίζαμε δηλαδή; Πως οι άλλοι λαοί στην ΕΕ δεν έχουν δικαίωμα ψήφου; Έτσι από πολύ νωρίς απωλέσαμε το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού… Φτάνοντας σήμερα να παρακαλάμε ως χώρα, εκεί που δείχναμε τα δόντια μας, για στήριξη και στο προσφυγικό.

Αποτέλεσμα; Οι αντίπαλοι παίκτες μας πίεσαν τόσο, όσο να φθάσουμε σε σημείο όπου εμείς θα χάναμε πολλά περισσότερα ως έθνος αν προχωρούσαμε στα άκρα. Φαντάζεστε σήμερα να είμαστε εκτός ΕΕ, εντελώς αβοήθητοι, και με το προσφυγικό στις πλάτες μας;

Μοιράσου στο Google Plus
Αν βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον, κάντε κλικ εδώ

Για γρήγορη και άμεση ενημέρωση ακολουθείστε μας στο Twitter και στο Google+.

loading...