Ο Σόρος και οι μεθοδεύσεις του στην Ευρώπη

Ο Τζ. Σόρος βρεβεύεται από τον πρόεδρο της Ουκρανίας, Ποροσένκο για το “φιλανθρωπικό του έργο” στην Ουκρανία

Η Ελλάδα χώρα-κλειδί στους σχεδιασμούς του Open Society Initiative for Europe

Ο βασικός όγκος των 2.576 εγγράφων του Τζωρτζ Σόρος που διέρρευσαν και δημοσιεύθηκαν από την ιστοσελίδα DCLeaks ρίχνει φως στην ανάμειξη του μεγιστάνα στις ουκρανικές υποθέσεις και στην προσπάθεια διαμόρφωσης της κοινής γνώμης της Δ. Ευρώπης για το πραξικόπημα του Φεβρουαρίου του 2014, μέσω μιας σειράς προγραμμάτων και παρεμβάσεων στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.
Σε έγγραφο του 2015 του Open Society Initiative for Europe (OSIFE) με τον τίτλο The Ukraine debate in Western Europe αναφέρονται τα εξής: «Η ανάδυση μιας ‘Νέας Ουκρανίας’ φέρει μαζί της την ευκαιρία της αναζωογόνησης του ευρωπαϊκού σχεδίου».
«Ωστόσο, αυτό περιπλέκεται από την απροθυμία ορισμένων παραγόντων της Ε.Ε. να αποδεχθούν την επανάσταση της ‘Μαϊντάν’ ως δημοκρατική και την ουκρανική κυβέρνηση ως νόμιμη. Αυτοί οι παράγοντες έχουν τη δική τους ατζέντα –που σχετίζεται με τις δικές τους εκτιμήσεις για τη Ρωσία– και ως εκ τούτου θα είναι δύσκολο να τους επηρεάσουμε», και προσθέτει ότι, «για άλλες ομάδες και πρόσωπα, στην πολιτική αριστερά και σε διάφορα κοινωνικά κινήματα, μπορεί κάποιος να ανιχνεύσει τη σύγχυση σχετικά με την κατάσταση στην Ουκρανία».
Η OSIFE διευκρινίζει ότι αυτή «η δεύτερη ομάδα αποτελείται από βασικούς διαμορφωτές γνώμης, έναν αριθμό παραδοσιακών συστημικών παικτών, αναδυόμενων πολιτικών κομμάτων –ιδιαιτέρως στη Ν. Ευρώπη– όπως το Κίνημα 5 Αστέρων στην Ιταλία, το Ποδέμος στην Ισπανία και τον ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα, και ένα ευρύ φάσμα φιλελεύθερων ΜΚΟ στη Δυτική Ευρώπη».
Προκειμένου να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα, το ίδρυμα θα προωθούσε μια σειρά από πρωτοβουλίες στοχεύοντας στην κατάλληλη διαμόρφωση της δυτικοευρωπαϊκής κοινής γνώμης ως προς το ουκρανικό. Το έγγραφο αποκάλυψε ότι το OSIFE έθεσε 3 μείζονες στόχους:
• Πρώτον, να ενθαρρύνει τη συζήτηση και τις αμφιβολίες σε αυτά τα δημοκρατικά αριστερά κινήματα, κόμματα και πολίτες της Δυτικής Ευρώπης, που μια αρνητική αντίληψη για τον μετασχηματισμό της Ουκρανίας είναι ηγεμονική ή κυρίαρχη.
• Δεύτερον, να αμφισβητηθεί η ιδέα ότι η ανεξαρτησία και η ακεραιότητα της Ουκρανίας είναι μια υπόθεση της δεξιάς»
• Τρίτον, να επηρεάσει στη Νότια Ευρώπη, ιδίως μεταξύ της ομάδας των αμφισβητιών, τον τρόπο μετάδοσης και αντίληψης της πληροφόρησης για την κατάσταση στην Ουκρανία.
Το ζήτημα περιπλέχθηκε από το γεγονός ότι οι κύριες κινητήριες δυνάμεις της αποκαλούμενης «επανάστασης της ευρωμαϊντάν», του Φεβρουαρίου 2014, ήταν ομάδες της άκρας δεξιάς – κυρίως η εθνικιστική Πανουκρανική Ένωση Σβόμποντα και ο Δεξιός Τομέας, που ιδρύθηκε από το ακροδεξιό Τρίντεντ και την παραστρατιωτική ομάδα Ουκρανική Εθνική Συνέλευση και Ουκρανική Εθνική Αυτοάμυνα (UNA-UNSO)
«Η έκρηξη της βίας που πυροδοτήθηκε από τον Δεξιό Τομέα αποκάλυψε πόσο άκριτα και χωρίς διάκριση τα περισσότερα ΜΜΕ αντιμετωπίζουν τα ακροδεξιά κόμματα και κινήματα που έχουν παίξει ηγετικό ρόλο στην Ευρωμαϊντάν» προειδοποιούσε ο Αμερικανός δημοσιογράφος Άλεκ Λαχν στις 21 Ιανουαρίου 2014 από το περιοδικό Nation.
Ήταν και πάλι οι ακτιβιστές της άκρας δεξιάς που πρωταγωνίστησαν στην «Αντιτρομοκρατική Επιχείρηση» (ΑΤΟ) στην ανατολική Ουκρανία και στόχευε τις αποσχισθείσες περιφέρειες του Ντονμπάς.
Ωστόσο, ανεξάρτητα από τις δραστηριότητες του Κιέβου, που ρίχνουν τη σκιά τους στην εικόνα της «Νέας Ουκρανίας», το σχέδιο του ΟSIFE προέβλεπε δαπάνες 750.000 δολαρίων για το 2015 για επιχορηγήσεις, συμβάσεις παροχής συμβουλών, υποτροφίες, σεμινάρια, ανταλλαγές επισκέψεων, συνέδρια και νομική κάλυψη, με σκοπό την επίτευξη των στόχων. Για παράδειγμα, σχεδίαζε να προωθήσει την εντονότερη παρουσία εκπροσώπων από την κοινωνία των πολιτών της Ουκρανίας σε αριστερά και εναλλακτικά έντυπα στη Δύση.
Επιπλέον, επιδίωξε να ενισχύσει τους αριστερούς διαμορφωτές γνώμης που ήσαν υπέρ της ουκρανικής εξέγερσης στο πρόγραμμα The Ukraine debate in Western Europe, οργανώνοντας συνέδρια για τη «Νέα Ουκρανία» σε συνεργασία με τμήματα πολιτικών επιστημών και διεθνών σχέσεων σε κορυφαία πανεπιστήμια στη Γερμανία, στη Γαλλία, στην Ισπανία, στην Ιταλία και στην Ελλάδα.
«Η ρωσική γραμμή στο ουκρανικό θα πρέπει να υποβληθεί σε μεγαλύτερο βαθμό υπό εξέταση και σκεπτικισμό από τους παράγοντες της αριστεράς που εμπλέκονται σ’ αυτό το πρόγραμμα, σε σχέση με το ευρωπαϊκό αντιφασιστικό κίνημα, κι αυτό θα πρέπει να είναι το βασικό αφετηριακό σημείο σε αυτήν τη συζήτηση», αναφέρεται στο έγγραφο.
Για να χειραγωγήσει το όραμα των Ευρωπαίων για τη Μαϊντάν, το OSIFE σχεδίαζε να εμπλέξει αξιόπιστες μιντιακές πηγές όπως είναι, για παράδειγμα, ο Γκάρντιαν, (για να αυξηθεί η κάλυψη φωνών από τη «Νέα Ουκρανία») και ο εναλλακτικός Τύπος, όπως τα Eurozine, Huffington Post, Street Press, Internazionale, ως «κύρια μέσα επιρροής για το κοινό που στοχεύουμε».
Το έγγραφο δείχνει ότι το OSIFE προέβλεπε τη χρηματοδότηση μεταφράσεων άρθρων γραμμένων από Ουκρανούς δημοσιογράφους και τη χορήγηση ατομικών οικονομικών ενισχύσεων σε ρεπόρτερ που θα κάλυπταν επί τόπου την κατάσταση στην Ουκρανία, ώστε να αντιμετωπιστεί η αφήγηση της Ρωσίας για το ουκρανικό ζήτημα.
Αλλά το πράγμα δεν τελειώνει εδώ. Ένα άλλο έγγραφο που δημοσιεύθηκε από το DC Leaks δείχνει πως το OSIFE σχεδίαζε να «ενισχύσει ανεξάρτητες φωνές στα ΜΜΕ από την Ουκρανία στην Γαλλία». Για να διαδώσει μεταξύ των αριστερών ΜΜΕ τη δική του ουκρανική αφήγηση το OSIFE σχεδίαζε τη δημιουργία ενός δικτύου συνεργασίας μεταξύ της Ουκρανίας και ευρωπαϊκών ΜΜΕ, επιτρέποντας κοινές δημοσιεύσεις και άλλες συνεργατικές δυνατότητες.
«Έχουμε αποκαταστήσει επαφή με την Hromadske International, ένα αναδυόμενο ΜΜΕ στην Ουκρανία που συνδυάζει ραδιόφωνο και ίντερνετ», αναφέρεται στο έγγραφο, προσθέτοντας ότι «η Hromadske μπορεί να γίνει μια δυναμική ουκρανική θερμοκοιτίδα για το σχέδιο».
Το OSIFE σχεδίαζε επίσης να αναμείξει τη Mediapart στη Γαλλία για να προωθήσει το πρόγραμμα. «Η καλή δυναμική συνεργασία μεταξύ της Hromadske και της Mediapart προσφέρει μια ευκαιρία για να ξεκινήσει αυτό το πρόγραμμα από το Open Society Foundation, ».
Το OSIFE προέβλεπε ότι μια τέτοια συνεργασία «θα επέτρεπε ώστε η Hromadske και η διείσδυσή της στη Γαλλία να επεκταθεί ως δίκτυο σε τέσσερις άλλες χώρες-κλειδιά της Ε.Ε. –τη Γερμανία, την Ισπανία, την Ιταλία και την Ελλάδα».
Τα δύο αυτά έγγραφα αποτελούν μόνον την κορυφή του παγόβουνου για τη συγκροτημένη και μακράς διάρκειας πολιτική του Σόρος για την Ουκρανία. Ωστόσο, φθάνουν για να ρίξουν φως στο μέγεθος της παρέμβασης του δισεκατομμυριούχου στα ζητήματα του μετασοβιετικού κράτους.
Η διαρροή του Σαββάτου έστρεψε τα φώτα στις παγκόσμιες δραστηριότητες του Τζωρτζ Σόρος, παρουσιάζοντας τα σχέδια εργασίας, τις στρατηγικές και τις προτεραιότητες των φορέων που διευθύνει ο Σόρος σ’ όλο τον κόσμο, καλύπτοντας την περίοδο από το 2008 έως και το 2016.

Μετάφραση: Σ.Δημόπουλος
Πηγή: http://sputniknews.com

Μοιράσου στο Google Plus
Αν βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον, κάντε κλικ εδώ

Για γρήγορη και άμεση ενημέρωση ακολουθείστε μας στο Twitter και στο Google+.

loading...