Συμμετοχή στις εκλογές ή αποχή;

του Σταύρου Κατσούλη

Εδώ ακριβώς είναι που χρειάζεται η μελέτη των πολιτικών, ιδεολογικών, ψυχολογικών, κοινωνικών και πρακτικών παραμέτρων και ψυχραιμία για να μπορέσει κανείς να κάνει την καλύτερη δυνατή κίνηση. Και μάλιστα, κρατώντας στο μυαλό μας, ότι σε αυτή την μελέτη πρέπει να δοθεί το αρμόζον σχετικά με τις άλλες δράσεις, μικρό, κι όχι μεγάλο βάρος.

Δεν μπορεί για παράδειγμα, κανείς να κάνει εκλογική αποχή την ίδια ώρα που κάνει και κινηματική αποχή, γιατί αυτός δεν προσθέτει ούτε ένα λιθαράκι στην απελευθέρωσή μας.
Την ίδια στιγμή στον αντίποδα, δεν μπορεί να συμμετέχει κανείς στις εκλογές ως ψηφοφόρος ή υποψήφιος, όταν βρίσκεται άθελά του στην πλευρά κάποιας λάθος παράταξης, γιατί κατ επέκταση αυτός όχι απλά δεν βάζει λιθαράκι, αλλά γκρεμίζει.

Συμπεράσματα:

Σε κάθε περίπτωση, όποιος ενδιαφέρεται πραγματικά, δεν μπορεί σήμερα να βάζει ως πρώτο στόχο του είτε την συμμετοχή στις εκλογές, είτε την αποχή.

Σε κάθε περίπτωση, αυτός που ενδιαφέρεται πραγματικά, πρέπει να εστιάσει τις δυνάμεις του στην οργάνωση ενός λαϊκού και ισχυρού μετώπου συνεργασίας, επιβίωσης, ανεξαρτητοποίησης από το κατεστημένο και αντίστασης.

Σε κάθε περίπτωση εκλογών, πρέπει κανείς να μελετά εάν υπάρχει κάποια τακτική που μπορεί να εφαρμόσει προς όφελος του αγώνα. Εάν υπάρχει, τότε σε συνδυασμό με την υπόλοιπη κύρια του δράση, η συμμετοχή του, μπορεί να βοηθήσει, όχι πρωτογενώς αλλά πάντα εμμέσως.

Η εκλογική τακτική στην παρούσα συγκυρία, δεν αποτελεί το κύριο μέσο προώθησης του αγώνα. Μια εμπειρική εκτίμηση θα ήταν ότι το 80% του αγώνα γίνεται στον δρόμο και την κοινωνία γενικότερα, και το μέγιστο που μπορεί να απολάβει κανείς από την εκλογική διαδικασία είναι ό,τι απομένει.

Προσωπικά, δεν υπάρχει θέμα νομιμοποίησης του καθεστώτος, ή θέμα απονομιμοποίησης του είτε με την συμμετοχή μας στις εκλογές, είτε όχι. Θα πρέπει να δει κανείς το ζήτημα καθαρά στρατηγικά, όπως ένας στρατός θα χρησιμοποιήσει οτιδήποτε βρεί μπροστά του, βουνά, λόφους, λαγκάδια, σπηλιές ποτάμια, ρυάκια, παρατημένα άρματα κλπ, για τον σκοπό του, ασ΄χετως σε ποιά περιοχή βρίσκεται ή σε ποιόν άνηκαν ή ανήκουν.

Η απονομιμοποίηση του υπάρχοντος καθεστώτος, δεν έρχεται ιδεατά με κάποια θέση ή δοξασία που κρατάμε όσο ιδιωτεύουμε. Η ουσιαστική απονομιμοποίηση του καθεστώτος, έρχεται μόνο με πράξεις σημαντικές οι οποίες έχουν κοινωνικό, πολιτικό, εθνικό και ηθικό βάρος ικανό. Και το σημαντικότερο σε σχέση με το θέμα μας, επειδή μιλάμε για επαναστατικές κινήσεις, δεν μπορεί να είναι εξαρτημένες από τις κατεστημένες δομές, είτε τις δεχόμαστε είτε όχι. Όλα τ' άλλα, βρίσκονται πολύ μακρυά από το να έχουν οποιαδήποτε πρακτική αξία.

Κι έχει σημασία η πρακτική αξία του ότι κάνουμε ή πιστεύουμε, διότι το σύστημα δεν μένει στις ιδέες και τα λόγια, αλλά πρακτικά εφαρμόζει. Κι ως γνωστόν, οι πράξεις μιλούν πολύ πιο δυνατά από τα λόγια και πόσο μάλλον από τις ιδιωτικές θέσεις ή σκέψεις.

Βεβαίως, όλα αυτά θα πρέπει να μας κάνουν καχύποπτους για όσους επεξεργάζονται και ασχολούνται ως κύριο στόχο τους με τα εκλογικά, ή επιτίθενται ενάντια σε αυτούς που προτιμούν την αποχή, λες κι αυτό είναι το μείζον θέμα. Όπως είδαμε, δεν είναι μείζον θέμα για όσους θέλουν λευτεριά. Προφανώς λοιπόν, τα δικά μας μείζονα, δεν είναι τα δικά τους, και το αντίστροφο.

Αυτό το τελευταίο συμπέρασμα και οι προεκτάσεις του, θα έπρεπε να μας ξυπνήσει και αντί να μας κρατά χωρισμένους, θα έπρεπε να ενώσει όλους αυτούς που έχουν τα ίδια μείζονα, δηλαδή στο τέλος τέλος, συμφέροντα.

Ας καταλάβουμε επιτέλους, ότι όλα τα άλλα, είναι απλά για να ασχολούμαστε: Ότι δηλαδή η συμμετοχή στις εκλογές ή όχι, δεν μπορεί, κι ούτε πρέπει να είναι πάγια δογματικού τύπου θέση, άσχετη με τα υπόλοιπα κοινωνικά δεδομένα.

Δεν μπορεί να αγνοούμε το χειροπιαστό γεγονός, ότι είτε το θέλουμε είτε όχι, είτε είναι σωστό είτε όχι, είτε γίνεται σε σωστές βάσεις είτε όχι, ότι οι εκλογές κινητοποιούν ένα τεράστιο μέρος της κοινωνίας, λες και δεν υπάρχει. 

Μοιράσου στο Google Plus
Αν βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον, κάντε κλικ εδώ

Για γρήγορη και άμεση ενημέρωση ακολουθείστε μας στο Twitter και στο Google+.

loading...