Επιλέγω την υποκριτική στο σανίδι από την υποκρίσια της πολιτικής ζωής. Της Γιούλης Ζήκου

Το τελευταίο διάστημα γίναμε όλοι θεατές ενός θεάτρου του παραλόγου λόγω των επερχόμενων τριπλών εκλογών (δημοτικές, περιφερειακές και ευρωεκλογές). Τοπική, υπερτοπική και κεντρική πολιτική σκηνή στο κυνήγι γνωστών ονομάτων από τον ευρύτερο χώρο της τέχνης.

Να κλέψουν λίγη από τη θεωρητική αστρόσκονη; Λίγη από τη συμπάθεια του κόσμου και να τη μετατρέψουν σε ψήφους στη μάχη για την εξουσία;

Ονόματα τραγουδιστών, ηθοποιών και όχι, παρήλασαν στα ΜΜΕ.

Δέχθηκα κι η ίδια αντίστοιχες προτάσεις καθώς είχα πολιτευθεί στις εκλογές του 2012. Βλέποντας όμως πως υπό άλλες συνθήκες αποφάσισα να το κάνω και άλλα έπραξε ο χώρος που τότε με εξέφρασε, αποχώρησα πολύ γρήγορα.

Αλήθεια, τι δουλειά έχουμε εμείς οι καλλιτέχνες με την υποκρισία της σημερινής πολιτικής ζωής;

Πώς μπορούμε να συμπορευθούμε μαζί της την ώρα που λαμβάνει επώδυνες αποφάσεις ενάντια στον ελληνικό λαό τον οποίο ισχυριζόμαστε πως υπηρετούμε μέσα από την τέχνη μας;

Με συγχωρείτε, αλλά δεν το δέχομαι.

Όσοι είμαστε καλλιτέχνες όχι μόνο στα χαρτιά αλλά και την ψυχή έχουμε μόνο ένα δρόμο. Να υπηρετήσουμε την τέχνη μας και μέσα από αυτή την κοινωνία ώστε να κρατηθεί, να αντέξει ώστε κάποια στιγμή να αναστηθεί.
Μοιράσου στο Google Plus
Αν βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον, κάντε κλικ εδώ
Η Freepen.gr ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει για τα άρθρα / αναρτήσεις που δημοσιεύονται και απηχούν τις απόψεις των συντακτών τους. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών ή ότι υπάρχει κάποιο σφάλμα, επικοινωνήστε μέσω e-mail.

Για γρήγορη και άμεση ενημέρωση ακολουθείστε μας στο Twitter και στο Google+.

loading...
loading...